آغازمحرم همه ساله یادآور خاطره یک رسالت خونین است

که باگذشت بیش از ۱۴ قرن هر سال تازه تر و هر روز نوتر جلوه

می کند.خاطره فداکاری ، ایثارگری و جانبازی یک رهبر فرزانه الهی

ومردمی،در برابر خفقان،استبداد،عوام فریبی،بی عدالتی،ظلم

ستم،فساد و جنایت و رفتارهای خشونت گرا و ضدانسانی.

خاطره درگیری تمام عیار جانگذاری که تنها به خاطر ایمان و

هدف و جهاد در راه عقیده،آرمان و پیکار بر ضد بیداد و ستم بود

که "ان الحیاه عقیده و جهاد"

با آغاز محرم که شروع سال نو قمری است خاطزه بزرگ دیگری

در نظرها تجدید می گردد،خاطره هجرت تاریخی پیامبر(ص) .  آغاز

سطورتاریخ اسلام بود.که از محیط  خفقان و ترورومحیط محو همه

اصول انسانی و آزادی بیرون آمد و دوران نوینی از تحرک در تاریخ

اسلام گشود و هجرت اساس تاریخ اسلام شد.

هجرت اباعبدالله(ع)از مدینه به مکه و از آنجا به عراق به دنبال این

برنامه بود و چون کوکب درخشانی در تاریخ اسلام می درخشد و

فصل جدیدی در زندگی بشریت می گشاید.

امام حسین(ع)با اندیشه "مرگ با شرافت بهتر از زندگی ننگین

است"و"اگر دین ندارید در زندگی دنیایتان آزاد مرد باشید"   روح

حمیت و جوانمردی را در غافلان و بی خبران بیدار می کند و با

دعای"خدایا به خواست تو خشنودم و برای فرمانت فرمانبردار و

و جز تو معبودی ندارم" راه بندگی را در رضا و تسلیم برای خدا

می نمایاند و راه عشق و محبت حقیقی را نشان می دهد.

موضع روشن امام حسین (ع) باشور انگیزترین و حماسیترین

گفتارش در مکه روشنتر شد و چهره خونین و شهادت و فداکاری

مردان خدا را ابلاغ کرد که"هر کس سر در کف گرفته و آماده مرگ

و لقاءالله است با من حرکت کند "واین برنامه با آخرین جمله اش

در روز عاشورا به اثبات رسید که فرمود"به خدا سوگند هرگز دست

بیعت به شما نمی دهم و برده وار تسلیم نمی شوم و مرگ را جز

سعادت و زندگی ذلت بار با ستمگران را جز ننگ و عار نمی دانم.

امام حسین(ع) پاسدار عدالت و نگهبان اسلام راستین بود و

نمی توانست در برابر ظلم و فساد و پایمال کردن اسلام ،سکوت

کند و فریضه امر به معروف و نهی از منکر را اجرا نکند.

آری ابا عبدالله حسین(ع)با عزیزان و یاران برگزیده اش در کربلا

در سال ۶۱ هجری با نثار جان و خون خویش پرچم فداکاری و آزادی

را به دست همه مردان آزادیخواه جهان سپرد و نهال پژمرده اسلام

را آبیاری کرد و به آن طراوت بخشید.

۰السلام و علیک یا ابا عبدالله