آیا انسان موجودی مادی است و بعد از مرگ نابود می شود؟

ویا اینکه بشر دارای حیاتی جاودانه است؟غرض از آفرینش او

چیست و کمال و سعادت او در چه می باشد؟

به طور فشرده می توان گفت انسان در ابتدا مادی است و بعد

از ساختمان بدن روح و نفس در او پدید می آید و با مرگ آنچه

نابود می شودبدن خاکی اوست و روح و حقیقت او ابدی و

فنا ناپذیر است.

اما غرض از آفرینش تکامل او می باشد به بالاترین کمالات که

قرب حضرت حق و این حیات طیبه موتی ندارد و در جوار حضرت

پروردگار "جل جلاله" عزلی ندارد.

بنابراین وظیفه آدمی است که در مدت زندگی مادی و تعلق

روان به بدن سعی کند هر آلودگی و آلایشی که مناسب جوار

حضرت آفریدکار نیست بر طرف نماید واز هر شری برکنار و به

هر مقدار خیری که می تواند کسب کند تا به قرب خداوند نائل

آید. صراط مستقیم راهی است که از پیمودن آن "قلب سلیم"

نصیب میشود .

کسی که یقین کرد عزت مال خداست هیچگاه از مخلوق

طلب عزت نمی کند.

کسی که یقین کرد قدرت مال خداست تکیه اش به خداست

نمی ترسد جز از قهر او وامید ندارد جز به لطف او.

کسی که یقین کرد کبریایی و بزرگواری از آن خداست دیگر

عجب و کبر ندارد و کلیه امور خود را به تدبیر و تقدیر خداوندی

میسپارد و از "گناهان قلبی" چون قساوت و حسادت و سوء

ظن به دیگران و بخل ورزی و.... دوری میکند .

کسی که عبودیت را در نظر بگیرد "قلب سلیم"  نصیبش

خواهد شد و به مقصد اصلی که قرب الهی است نائل میشود.

بنابر این بحث هایی در این بخش بیان خواهد شد که باید با دقت

حوانده شود و به خود و دیگران توصیه میکنم به آنها عمل کنیم

و در مورد آنها تکلیف شرع و حکم الهی را بشناسیم.

از جمله گناهان قلبی که به آنها خواهیم پرداخت عبارتند از :۱-قساوت

2- حسادت ۳-تکبر ۴-عجب ۵-دوستی دنیا ۶-سوءظن ۷-حقد(بغض)

۸-عزم بر گناه و رضایت به آن ۹- ریا .

(برگرفته از کتاب قلب سلیم از شهید محراب  آیت الله دستغیب شیرازی)